Euractiv meldde vorige week dat Friends of the Earth Europe een voorontwerp van richtlijn rond hernieuwbare energiebronnen gepubliceerd had op haar website. Ook enkele belangenorganisaties hadden al commentaar op de ontwerpteksten (EREF en APAG). De tekst van het voorontwerp vind je hier.

Gisteren had ik even tijd om dit voorontwerp te lezen.

Het voorontwerp koppelt de verplichtingen van de lidstaten om tot een groter aandeel aan hernieuwbare energiebronnen te komen tegen 2020 (20%) deels aan garanties van oorsprong (“Guarantees of Origin”, “GO”) . Deze GO moeten uitgereikt worden aan installaties met een minimumvermogen van 10 MW(th). Indien de lidstaten niet de doelcijfers bereiken, kunnen ze verplicht worden om GOs van andere lidstaten aan te kopen en de lokale steunmaatregelen uit te breiden tot installaties in andere lidstaten. Indien er steunmaatregelen worden toegekend, zijn de uitgereikte GOs niet verhandelbaar. Dit wil zeggen dat enkel niet-ondersteunde GOs verhandelbaar zijn. GOs aan oudere installaties komen niet in aanmerking om te voldoen aan de doelcijfers van elke lidstaat.

Lidstaten moeten er verder ook voor zorgen dat de administratieve belemmeringen (vergunningen, enz.) voor de bouw van nieuwe installaties ingeperkt worden. Het voorontwerp dringt aan op een unieke vergunning en voorziet de mogelijkheid van bemiddeling bij problemen rond het verkrijgen van deze unieke vergunning.

Lidstaten moeten lokale overheden verplichtingen opleggen voor nieuwe (publieke en private) bouwprojecten.

De toegang tot de netten voor nieuwe hernieuwbare installaties moet gegarandeerd zijn. De aansluitingskosten moeten transparant en niet-discriminatoir opgesteld zijn. De lidstaten kunnen evenwel voorzien dat deze kosten rekening houden met de voordelen voor de hernieuwbare producent (“to ensure that fees charged for the transmission and distribution of electricity from plants using renewable energy sources reflect realisable cost benefits resulting from the plants connection to the network”).

Het voorontwerp gaat ook in op de duurzaamheidscriteria bij het gebruik van biobrandstoffen (die overigens deels verplicht worden gesteld). Biobrandstoffen mogen niet komen uit “wetlands”, bossen of natuurgebieden. Andere duurzaamheidscriteria worden niet naar voor geschoven. Wel kunnen lidstaten steunmaatregelen toekennen voor biobrandstoffen die niet geproduceerd worden uit levensmiddelen.