De Kamer keurde gisteren de wet ter opheffing van de federale retributie van 0,1 EUR op de emissierechten goed.

Artikelen 361 tot 363 van de programmawet van 27 december 2006 hadden een jaarlijkse geïndexeerde retributie van 0,1 euro per gratis toegewezen emissierecht ingevoerd op de houders van een exploitanttegoedrekening in het nationaal register voor broeikasgassen. Deze retributie was een ontvangst voor het begrotingsfonds bestemd voor de financiering van het federale beleid ter reductie van de emissies van broeikasgassen. Zowel het Vlaamse als het Waalse Gewest hadden tegen deze artikelen een vernietigingsberoep ingesteld bij het Grondwettelijk Hof.

O.a. in het kader van het uitwerken van een oplossing voor Arcelor Mittal in Luik, besliste het Overlegcomité op 28 februari 2008 deze federale retributie alsnog op te heffen. Magnette had er echter mee gedreigd om het wetsontwerp niet in te dienen zolang de gewesten geen afstand van geding hadden gedaan. De gewesten wouden geen afstand van geding doen zolang de wet niet goedgekeurd was. Blijkbaar heeft het Vlaams Gewest zich ertoe verbonden zijn beroep in te trekken; het Waalse Gewest heeft zich daartoe (nog) niet heeft verbonden.

Ondanks het feit dat de federale ministerraad al op 15 februari instemde met de opheffing van de federale retributie, diende Magnette het wetsontwerp pas op 30 mei bij de Kamer in.

Tijdens de bespreking in de plenaire zitting van 3 juli 2008 stelde volksvertegenwoordiger Tinne Van der Straeten de volgende vragen aan Magnette:

Klopt het dat ondertussen de bedrijven ook voor het jaar 2008 geld hebben gestort? Klopt het dat zij die heffing hebben betaald voor wij ze hier vandaag afschaffen, of voor de wet uitwerking heeft? Klopt het dat het geld dat is gestort door de bedrijven, nu ergens op een rekening staat? Wat gaat met dat geld gebeuren? Mag dat worden gebruikt of mag dat niet worden gebruikt? Moet het worden teruggegeven aan de bedrijven? Klopt de informatie dat er nu ergens een bedrag van 6 miljoen euro, of misschien minder, staat te slapen, dat nog dit jaar is gestort door de bedrijven voor een heffing die wij straks waarschijnlijk zullen afschaffen?

Magnette weigerde te antwoorden.

De belangrijkste passage in de Beleidsbrief Leefmilieu en Natuur over het Vlaamse klimaatbeleid in 2008 was eigenlijk ook al terug te vinden in de Beleidsbrief Energie. De boodschap is dat er in een post-2012 scenario moet rekening gehouden worden met de Vlaamse situatie. De 20%-reductienorm ziet men liever niet komen:

4.1.2.5 Vlaamse voorbereiding op post-2012 klimaatdoelstellingen Op internationaal niveau zijn de onderhandelingen over een mogelijk klimaatregime na 2012 in 2005 formeel gestart. Vlaanderen moet zich voorbereiden op technisch, economisch en maatschappelijk haalbare engagementen . Hiervoor heeft de Vlaamse overheid een onderzoekstraject uitgewerkt dat loopt van 2006 tot en met 2008. De basiselementen van een Vlaamse visie op het post-2012 klimaatbeleid worden daarin uitgewerkt, aangevuld en bijgesteld in de loop van de onderhandelingsperiode. Het maatschappelijk debat hierover dat onder de Vlaamse klimaatconferentie van start ging, zal in 2008 verder gezet worden. De Europese staats- en regeringsleiders beslisten begin 2007 om, onafhankelijk van een internationale overeenkomst, de Europese broeikasgasuitstoot in 2020 met 20% te verminderen ten opzichte van 1990. Ingeval van een internationaal akkoord, waarbij andere Annex I landen gelijkwaardige engagementen aangaan en waarin de ontwikkelende economieën een wezenlijke bijdrage leveren, is Europa bereid om haar uitstoot in 2020 met 30% te verminderen ten opzichte van 1990. De verdeling van de doelstellingen (zowel de broeikasgasuitstoot als de doelstellingen voor hernieuwbare energie) vormt nu het onderwerp van een lastenverdeling tussen de lidstaten. Vlaanderen streeft, in Belgische context, naar een evenwichtige verdeling van deze lasten gebaseerd op een gelijke marginale kostenbenadering. De resultaten van het vooropgestelde onderzoekstraject zullen concreet aangewend worden voor deze discussies. De opname en behandeling van broeikasgasemissies uit de internationale scheepvaart in een nieuw klimaatregime is een uitdaging voor Vlaanderen. Vlaanderen zal zich daarom in de Europese voorbereidingen en beleidsgesprekken pro-actief opstellen. De Vlaamse positie zal daarom in 2008 verder uitgebouwd worden op basis van een eerste kwalitatieve analyse.

De MINA-Raad zette vandaag zijn advies over het Europese Emissiehandelsysteem op haar website. De Raad is hierin zeer kritisch over het bestaande systeem. Hij pleit voor belangrijke aanpassingen.

Vorige week stelde EU Commissaris voor Milieu Stavros nog dat het totale aantal emissierechten voor de eerste handelsperiode 10% minder zal bedragen dan het aantal gealloceerde rechten in de startperiode.